Załącznik do Uchwały z dnia 12.08.2024 r.

Fundacji Polish Basketball Future

STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH

FUNDACJI POLISH BASKETBALL FUTURE

„BEZPIECZEŃSTWO DZIECI W SPORCIE”

PREAMBUŁA

Fundacja Polish Basketball Future w działalność statutową ma wpisany rozwój i popularyzację koszykówki w Polsce. W tym celu Fundacja prowadzi programy szkoleniowe oraz organizuje współzawodnictwo sportowe w koszykówce między innymi dla dzieci i młodzieży. Zadaniem Fundacji jest również zapewnienie, w szczególności tym najmłodszym, niepełnoletnim zawodnikom i zawodniczkom bezpiecznego i przyjaznego środowiska, w których mogą rozwijać swoją pasję do koszykówki. Opracowanie Standardów Ochrony Małoletnich to realizacja obowiązku wdrożenia i stosowania uniwersalnych zasad oraz procedur, które będą pomocne w realizacji tego zadania zarówno przez Fundację jak i inne zrzeszone w nim podmioty.

SPIS TREŚCI

I.            DEFINICJE

II.            PRZEPISY PRAWNE DOTYCZĄCE OCHRONY DZIECI

III.            STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH - Cele

IV.            RODZAJE PRZEMOCY I NADUŻYĆ

Przemoc fizyczna

Przemoc emocjonalna, psychiczna, werbalna Wykorzystywanie seksualne

Zaniedbanie

Prześladowanie

Presja wyniku sportowego

V.            ROZPOZNAWANIE NADUŻYĆ

VI.            RYZYKA WYSTĄPIENIA NADUŻYĆ W SPORCIE

VII.            DOSTĘP DO INTERNETU I URZĄDZEŃ UMOŻLIWIAJĄCYCH KOMUNIKACJĘ NA ODLEGŁOŚĆ

VIII.            OCHRONA DANYCH OSOBOWYCH

IX.            WERYFIKACJA OSÓB DOPUSZCZANYCH DO PRACY Z DZIEĆMI

X.            SZKOLENIA

XI.            KOORDYNATOR DS. BEZPIECZEŃSTWA DZIECI

XII.             ZGŁASZANIE NARUSZEŃ

Obowiązek powiadomienia

XIII.             PROCEDURA

Naruszenie w środowisku sportowym Naruszenie w środowisku Fundacji  Naruszenie w środowisku rówieśniczym Zagrożenie bezpośrednie

Naruszenie w środowisku rodzinnym Naruszenie stanowiące czyn zabroniony

XIV.             OSOBY I ORGANIZACJE KONTAKTOWE

XV.             ZALECENIA I WYMOGI

XVI.             MONITORING STOSOWANIA SOM PZKOSZ

XVII.             OBWIESZCZENIE SOM PZKOSZ

XVIII.             ZAŁĄCZNIKI:

1)      Karta interwencji

2)      Wersja skrócona SOM PZKOSZ

STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH – BEZPIECZEŃSTWO DZIECI W SPORCIE

I.        DEFINICJE

1.       FUNDACJA oznacza Fundację Polish Basketball Future z siedzibą w Warszawie, przy Aleja Wyścigowa 4B / 44, 02-681 Warszawa, Polska, NIP: 5213918411, REGON: 388030948, KRS: 0000879373

2.      SOM – Standardy Ochrony Małoletnich, niniejszy dokument,

3.      PEŁNOMOCNIK DS. BEZPIECZEŃSTWA DZIECI – osoba powołana przez Zarząd Fundacji, której zadaniem jest m.in. udzielanie informacji, doradztwa, wsparcia we wdrażaniu SOM i powiązanych z nim procedur, w tym prawidłowego reagowania na incydenty.

II.      PRZEPISY PRAWNE DOTYCZĄCE OCHRONY DZIECI

Przepisy  prawne  dotyczące  ochrony dzieci  można  podzielić  na trzy  główne

kategorie:

Prawo Międzynarodowe

Konwencja o Prawach Dziecka ONZ z 20 listopada 1989 r.

Europejska Karta Społeczna z 18 października 1961 r. Konwencja Rady Europy z 25 października 2007 r.

Prawo Unii Europejskiej

Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej

Biała Księga na temat sportu z 11 lipca 2007 r.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (RODO) z 27

kwietnia 2016 r.

Prawo Krajowe

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej i polskie ustawodawstwo, w tym ratyfikowane umowy międzynarodowe

Ustawa o Rzeczniku Praw Dziecka z 6 stycznia 2000 r.

Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z 9 czerwca 2011 r. oraz

ustawa o systemie oświaty z 7 września 1991 r.

Ustawa o sporcie z 25 czerwca 2010 r.

Kodeks Karny oraz ustawa o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle

seksualnym z 13 maja 2016 r.

Ustawa o sporcie z 25 czerwca 2010 r.

Inne ustawy, takie jak ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi z 26 października 1982 r. oraz ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.

III.    STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH- CELE

Niniejszy dokument  został  opracowany,  a  jego  postanowienia  wdrożone i aktualizowane w celu zminimalizowania ryzyka nadużyć i zapewnienia bezpieczeństwa dzieciom poruszającym się w środowisku sportowym i poza nim. Ramy bezpieczeństwa określone w niniejszych Standardach Ochrony Małoletnich dotyczą zarówno wszystkich osób niepełnoletnich (przyp. osób, które nie ukończyły 18 roku życia), z uwzględnieniem różnic w zakresie ram prawnych dla każdej kategorii wiekowej. Ochrona dzieci to kompleksowe pojęcie, obejmujące zarówno działania zapobiegawcze, mające na celu zminimalizowanie ryzyka krzywdy, jak i środki mające zagwarantować skuteczną reakcję upoważnionego i odpowiednio przygotowanego podmiotu w przypadku pojawienia się obaw lub naruszeń.

Niniejsza Polityka kierowana jest do różnych grup osób, które mają lub mogą mieć kontakt z dziećmi jako: trenerzy, sędziowie, osoby wchodzące w skład sztabu szkoleniowego, personel medyczny, pracownicy, administratorzy, menedżerowie sportowi, działacze sportowi, wolontariusze, rodzice/opiekunowie, podmioty współpracujące, organizatorzy obozów sportowych i zgrupowań, personel pomocniczy, a także inne osoby związane z Polskim Związkiem Koszykówki.

IV.    RODZAJE PRZEMOCY I NADUŻYĆ

Przemoc fizyczna

Przemoc fizyczna może manifestować się poprzez działania takie jak uderzanie, potrząsanie, szczypanie, gryzienie, podduszenie lub inne akty, które skutkują obrażeniami fizycznymi, pozostawiają ślady na ciele lub wywołują ból. Przemoc fizyczna może również objawiać się w zachowaniu ofiary.

Przykłady przemocy fizycznej, również w sporcie:

Karanie poprzez uderzanie dziecka z powodu niewykonywania poleceń trenera, braku zaangażowania w zlecone ćwiczenia lub grę.

Zachęcanie i uczenie agresywnego zachowania, również w trakcie gry (tj. z użyciem wyłącznie siły fizycznej w celu sprawienia bólu i unieszkodliwienia przeciwnika).

Przykładowe objawy przemocy fizycznej :

Zadrapania, siniaki, oparzenia (np. papierosowe), powracające lub nieleczone urazy (np. złamania, obrzęki).

Nieuzasadniony strach przed osobami dorosłymi; nieuzasadniony lęk, agresja, wycofanie, strach przed powrotem do domu lub spotkaniem z określonymi osobami.

Przemoc emocjonalna, psychiczna, werbalna

Ten rodzaj przemocy polega na nieuzasadnionej, nadmiernej lub nieustającej krytyce, kierowaniu gróźb lub wykluczaniu w sposób naruszający poczucie wartości osoby krytykowanej lub wykluczanej.

Przykłady przemocy emocjonalnej, psychicznej, werbalnej również w sporcie: Używanie stosunku do osób zależnych agresji słownej.

Ironizowanie lub poniżanie w sytuacji porażki lub niepowodzenia.

Wyszydzanie, w tym publiczne wyśmiewanie i zachęcanie innych do podobnego

zachowania.

Nieuzasadnione pomijanie w nagradzaniu (również słownym nagradzaniu) lub nieuzasadnione karanie (np. karanie nadmiernym wysiłkiem fizycznym).

Przykładowe objawy przemocy emocjonalnej, psychicznej, werbalnej: Niska samoocena, brak wiary we własne umiejętności, wiedzę.

Nadmierny lęk przed współzawodnictwem. Rezygnowanie z podjęcia rywalizacji. Wycofanie lub nadmierna nerwowość w sytuacjach codziennych lub błahych.

Wykorzystywanie seksualne

Wykorzystywanie seksualne to każdy rodzaj kontaktu seksualnego między osobą dorosłą, a niepełnoletnią, tj. młodszą niż 18 lat, a także między znacznie starszym dzieckiem, a młodszym dzieckiem. To również każda czynność seksualna wykonywana w wyniku wykorzystania jakiejkolwiek „nierówności” pomiędzy osobami biorącymi udział w takiej czynności (nierównowaga w relacji; różnica wieku, doświadczenia życiowego, podporządkowanie np. służbowe lub wynikające z innego rodzaju zależności). W definicji przemocy na tle seksualnym zawarte jest również wykonywanie zdjęć lub filmów oraz okazywanie osobom niepełnoletnim treści pornograficznych lub zachęcanie do zachowania w sposób kojarzony z okazywaniem seksualności, a także komentowanie cielesności lub warunków fizycznych osoby niepełnoletniej w sposób niestosowny o podtekście seksualnym. Jakakolwiek czynność seksualna z osobą poniżej 15. roku życia jest zawsze przestępstwem, nawet przy hipotetycznej „zgodzie” dziecka – taka zgoda nie ma mocy prawnej.

Przykłady wykorzystania seksualnego również w sporcie :

Wymaganie, oczekiwanie oraz doprowadzenie do kontaktu fizycznego z dzieckiem

wykraczające poza potrzeby szkolenia sportowego.

Wykonywanie fotografii lub filmów z udziałem nagich lub przebierających się dzieci – bez względu na okoliczności.

Rozpoczęcie lub zainicjowanie relacji seksualnej z osobą niepełnoletnią.

Komentowanie warunków fizycznych/cielesności pod kątem seksualnym lub w takim kontekście.

Przykładowe objawy przemocy seksualnej:

Bolesność, ból lub krwawienie w “częściach intymnych”, ból przy oddawaniu moczu. Zaburzenia w odżywianiu (objadanie się lub głodzenie).

Nieadekwatna do wieku wiedza na tematy seksualne. Niska samoocena.

Zaniedbanie

Brak wystarczającego wsparcia materialnego lub emocjonalnego. Niespełnianie podstawowych potrzeb osoby zależnej.

Przykłady zaniedbania również w sporcie:

Niezapewnienie pożywienia lub picia zarówno w domu jak i w czasie treningów lub wyjazdów.

Brak zainteresowania dzieckiem i jego potrzebami.

Niedbanie o bezpieczeństwo dziecka.

Przykładowe objawy zaniedbania:

Niedożywienie.

Nieustający brak odpowiedniego ubioru np. adekwatnego do pogody. Wycofanie w kontaktach z rówieśnikami i osobami dorosłymi.

Prześladowanie

Prześladowanie może obejmować zarówno elementy przemocy fizycznej jak i emocjonalnej. Prześladowanie między rówieśnikami może przybrać również formy uporczywego działania na szkodę osoby pokrzywdzonej np. uszkadzanie lub kradzież mienia, aktywność online (przesyłanie obraźliwych wiadomości lub zdjęć), prowokowanie, przezywanie, przedrzeźnianie.

Przykładowe objawy prześladowania również w sporcie:

Brak kontaktu z rówieśnikami.

Niechęć nawiązania relacji w grupie rówieśniczej. Wycofanie.

Presja wyniku sportowego

Jedną w form przemocy w sporcie jest wywieranie presji w celu uzyskania wyników sportowych „za wszelką cenę”. Objawia się to oczekiwaniem od zawodników i zawodniczek wysiłku fizycznego ponad ich możliwości, również pomimo doznanych urazów i kontuzji. Bagatelizowanie wysyłanych sygnałów o gorszym samopoczuciu w celu uzyskania lepszego wyniku sportowego.

V.     ROZPOZNAWANIE NADUŻYĆ

1.      Zachowania, które mogą wskazywać na nieprawidłowości w relacjach dziecko – dorosły, dziecko – dziecko lub sygnały naruszenia bezpieczeństwa dziecka na różnych płaszczyznach.

2.      Przykłady u dziecka:

·         nieuzasadnione obrażenia fizyczne, takie jak siniaki, rany czy oparzenia, oraz doświadcza bólu podczas chodzenia,

·         niewyjaśnione i często powracające schorzenia, jak trudności z jedzeniem czy

zaburzenia żołądkowe,

·         zmiana zachowanie lub nastroju (agresja, wycofanie, nadmierna nieśmiałość, lęk)

·         unikanie określonych sytuacji lub osób,

·         nieuzasadnione oraz stałe negatywne wyrażanie opinii na swój temat(niska samoocena).

3.      Przykładowe niepożądane zachowania u dorosłych:

·         faworyzowanie jednego lub określonej grupki dzieci,

·         nieuzasadnione karanie tej samej osoby lub osób za zachowania, które nie stanowią

podstawy dla kar u innych dzieci,

·         dążenie do osiągnięcie wyniku sportowego z pominięciem zdrowia lub komfortu

psychicznego dziecka,

·         publiczne krytykowanie dziecka, zarówno w obecności innych dzieci jak i dorosłych,

·         używanie słów powszechnie uznanych za wulgarne w obecności dzieci lub w stosunku

do dzieci,

·         nieprzestrzeganie wytycznych dotyczących bezpieczeństwa dzieci.

4.      W przypadku rozpoznania nadużycia należy zgłosić wszelkich obawy i podejrzenia wg zasad określonych w SOM.

VI.   RYZYKA WYSTĄPIENIA NADZUŻYĆ W SPORCIE

1.      W pracy z dziećmi należy zwracać uwagę na czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia

dzieci.

2.      Czynniki ryzyka związane z dzieckiem, jego rodziną i środowiskiem

·         wiek – młodsze dzieci są bardziej narażone na krzywdzenie ze strony opiekunów,

·         płeć, w przypadku wykorzystywania seksualnego częściej dotyczy dziewczynek,

·         niepełnosprawność, choroby przewlekłe, choroby psychiczne,

·         samotne rodzicielstwo, niespokrewnieni dorośli, rodziny zastępcze, inne dzieci w placówkach opiekuńczo-wychowawczych,

·         doświadczanie przemocy przez rodziców, przemoc wobec innych członków rodziny,

·         uzależnienie rodziców, nieodpowiednie metody wychowawcze,

·         Izolacja społeczna, deprywacja, ubóstwo, przemoc, patologia w środowisku

zamieszkania rodziny. Czynniki ryzyka podczas pracy ze dziećmi w sporcie:

·         potencjalne sytuacje ryzyka: trenowanie dziecka w odosobnieniu, bez obecności innej osoby dorosłej albo innego członka personelu lub rodzica/opiekuna,

·         niezgłaszanie zachowań, które mogą naruszać dobro dziecka i pozwalanie na niezgłaszanie niepokojących praktyk,

·         niezwracanie uwagi na potrzeby dziecka ,

·         używanie agresywnego, wulgarnego języka, obrażanie innych członków personelu lub obrażanie rodzica/opiekuna ,

·         nieodpowiednie relacje dziecko-dorosły – nadużywanie pozycji autorytetu,

·         dyskryminowanie i nierówne traktowanie,

·         dbanie o reputację i unikanie skandali prowadzące do przemilczenia incydentów,

·         nieznajomość procedur i wytycznych.

VII. DOSTĘP DO INTERNETU I URZĄDZEŃ UMOŻLIWIAJĄCYCH KOMUNIKACJĘ NA ODLEGŁOŚĆ

1.      Nie wolno udostępniać dzieciom służbowych lub prywatnych urządzeń elektronicznych, za pomocą których dziecko mogłoby uzyskać dostęp do treści (wiadomości, zdjęć) zapisanych na tych urządzeniach lub do treści internetowych, w szczególności treści nieadekwatnych do wieku dzieci lub zakazanych dla dzieci.

2.      Dzieci – jeżeli mają taką możliwość – korzystają z urządzeń elektronicznych oraz Internetu dostarczonych im przez swoich rodziców/opiekunów prawnych na ich wyłączną odpowiedzialność.

VIII.           OCHRONA DANYCH OSOBOWYCH

1.      Dane osobowe dziecka, jego wizerunek są pobierane oraz przetwarzane w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

2.      Przetwarzanie danych osobowych dziecka odbywa się na podstawie zgody rodziców lub opiekunów prawnych w zakresie tej zgody, z wyjątkiem przypadków kiedy przetwarzanie tych danych jest dokonywane w oparciu o inną przesłankę.

3.      Przetwarzanie danych oraz wizerunku dziecka odbywa się z poszanowaniem praw dziecka oraz jego rodziców lub opiekunów prawnych.

4.      Wizerunek dziecka nie może być użyty w innych formach i do innych celów niż wynika to wprost z treści zgody na przetwarzanie tego wizerunku. Wizerunek dziecka nie może być w szczególności przedmiotem karykatury lub przedstawiać dziecka w sposób prześmiewczy lub obraźliwy.

5.      Zadaniem Fundacji oraz wszystkich podmiotów związanych z koszykówką jest opracowywanie, przestrzeganie i aktualizowanie dokumentacji dotyczącej ochrony danych osobowych.

IX.    WERYFIKACJA OSÓB DOPUSZCZANYCH DO PRACY Z DZIEĆMI

1.      Osoby, które będą obejmować stanowiska oraz funkcje związane z pracą lub kontaktami z dziećmi są:

·         weryfikowane pod kątem niekaralności za przestępstwa na tle seksualnym w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym, do którego Fundacja posiada dostęp instytucjonalny;

·         zobowiązane do dostarczenia zaświadczenia o niekaralności z Krajowego Rejestru

Karnego.

2.      W przypadku umów zawieranych na okres dłuższy niż rok czynności opisane w pkt 1

należy powtarzać co roku.

3.      Trenerzy, sędziowie, instruktorzy oraz fizjoterapeuci, którzy będą dopuszczani do bezpośredniego kontaktu z dziećmi będą zobowiązani do dostarczenia zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego oraz będą sprawdzani w w/w Rejestrze przed rozpoczęciem kolejnego sezonu sportowego.

4.      Wszystkie osoby zatrudnione przez Fundację oraz inne osoby , które Fundacja kieruje do wykonywania czynności związanych z kontaktami z dziećmi w tym zobowiązane są do zapoznania się z SOM.

X.      SZKOLENIA

Fundacja będzie organizowała szkolenia, dla osób, które dopuszczane są do pracy z dziećmi.

XI.    KOORDYNATOR DS. BEZPIECZEŃSTWA DZIECI

1.      Fundacja powołuje Koordynatora ds. bezpieczeństwa dzieci w celu zapewnienia kontaktu, doradztwa, wsparcia i pomocy związkom wojewódzkim, klubom sportowym oraz organizatorom wyjazdów sportowych w procesie wdrażania standardów ochrony małoletnich i powiązanych procedur, w tym skutecznego reagowania na incydenty.

2.      Dane kontaktowe koordynatora będą upublicznione i powszechnie dostępne pracownikom, wolontariuszom, rodzicom/opiekunom prawnym, zawodniczkom i zawodnikom, sędziom, trenerom.

3.      Do zadań osoby pełniącej funkcje Koordynatora należeć będzie:

·         zapewnienie pracownikom, wolontariuszom i innym osobom pracującym z dziećmi wsparcia, szkoleń z zakresu bezpieczeństwa dzieci w sporcie,

·         aktualizacja SOM oraz innych dokumentów Fundacji, z których wynikają obowiązki z zakresu ochrony dzieci i młodzieży,

·         wspomagania podmiotów zrzeszonych w Fundacji w opracowywaniu lub wdrażaniu standardów ochrony małoletnich;

·         prowadzenia rejestru wszelkich zgłaszanych incydentów.

·         podejmowanie czynności w sprawie;

·         konsultowanie i koordynowanie wszelkich działań władz Fundacji dot. ochrony dzieci.

XII.  ZGŁASZANIE NARUSZEŃ

Obowiązek powiadomienia

Każdy ma obowiązek informować o wszelkich naruszeniach bezpieczeństwa dzieci oraz nieprawidłowościach związanych z relacjami z dziećmi i między dziećmi.

XIII.            PROCEDURA

1.      Każde naruszenie bezpieczeństwa dziecka powinno być zgłaszane Koordynatorowi ds. bezpieczeństwa dzieci w formie dokumentowej .

2.      Koordynator przeprowadza postępowanie (interwencję) wg wytycznych określonych poniżej, z uwzględnieniem ich modyfikacji w zależności od środowiska, w którym doszło do naruszenia bezpieczeństwa dziecka, stopnia zagrożenia w jakim dziecko się znajduje i powagi naruszenia.

3.      Każde zgłoszenie powinno stanowić podstawę interwencji tj. podjęcia czynności zmierzających do wyjaśnienia sprawy oraz zakończyć się podjęciem działań zmierzających do zapewnienia bezpieczeństwa dzieciom.

4.      O każdym zgłoszeniu niezwłocznie informowani są rodzice lub opiekunowie prawni dziecka pokrzywdzonego oraz Zarząd Fundacji.

5.      Jeżeli zgłoszenie nie pochodzi bezpośrednio od pokrzywdzonego dziecka, po uzyskaniu zgłoszenia Koordynator jest zobowiązany do uzyskania od osoby zgłaszającej lub wskazanych przez nią świadków szczegółów dotyczących miejsca, czasu i okoliczności dokonania naruszeniu lub okoliczności, w których osoba zgłaszająca uzyskała informacje o zgłaszanym naruszeniu.

6.      Jeżeli zgłoszenie pochodzi od innego dziecka (niebędącego ofiarą naruszenia), o zgłoszeniu informuje się jego rodziców/opiekunów prawnych.

7.      Z każdej rozmowy przeprowadzonej podczas interwencji powinna zostać sporządzona notatka podpisana przez Koordynatora i uczestników rozmowy – o ile jest to możliwe.

8.      Wszystkie czynności wykonane przez Koordynatora w toku interwencji powinny zostać

wpisane do Karty interwencji.

9.      Wszelkie czynności z udziałem dzieci powinny być bezwzględnie prowadzone za wiedzą, zgodą i w obecności ich rodziców lub opiekunów prawnych. Po zasięgnięciu opinii rodziców lub opiekunów prawnych uczestnikiem takich czynności może być psycholog lub pedagog.

10.  O zgłoszeniu i przebiegu interwencji Koordynator informuje Zarząd Fundacji.

11.  Decyzję o ewentualnych dalszych krokach prawnych, organizacyjnych lub personalnych podejmuje Zarząd Fundacji po uzyskaniu opinii Koordynatora.

Naruszenie w środowisku sportowym

1.      W przypadku otrzymania zgłoszenia o naruszeniu bezpieczeństwa dziecka w środowisku sportowym ,również innym niż koszykówka, zgłoszenie kierowane jest do odpowiednich władz klubu lub związku działających w danym sporcie.

2.      Jeżeli naruszenie miało miejsce z udziałem pracowników lub współpracowników Fundacji, członków jego organów, interwencje w sprawie prowadzi Koordynator ds. bezpieczeństwa Fundacji również w przypadku kiedy postępowanie dotyczącego tego samego naruszenia prowadzi inny organ (np. klub lub związek).

Naruszenie w środowisku Fundacji

1.      W przypadku otrzymania zgłoszenia o naruszeniu bezpieczeństwa dziecka przez pracownika/ współpracownika Fundacji, członka jego władz, komisji lub osoby w inny sposób powiązanej z Fundacją osoba, która w zgłoszeniu została wskazana jako strona krzywdząca zostaje natychmiast odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko dzieckiem pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy.

2.      W toku interwencji należy również przeprowadzić rozmowę z osoba wskazaną jako strona krzywdząca.

Naruszenie w środowisku rówieśniczym

1.      W przypadku uzyskania informacji o krzywdzeniu dziecka przez inne dziecko przebywające w organizacji (np. w drużynie, na zawodach, na treningu) należy przeprowadzić rozmowę (oddzielnie);

·         z dzieckiem podejrzewanym o krzywdzenie oraz jego opiekunami,

·         z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu i jego opiekunami,

·         osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu,

·         osobami zobowiązanymi do sprawowania opieki na dziećmi w trakcie zdarzenia.

2.      Z każdej z rozmów należy sporządzić notatkę wpisując przebieg rozmowy oraz zrobić odpowiednią adnotację z karcie interwencji.

3.      W trakcie rozmów należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu

zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka krzywdzonego.

4.      Wspólnie z rodzicami/opiekunami dziecka krzywdzącego należy opracować plan naprawczy, celem zmiany niepożądanych zachowań.

5.      Z rodzicami/opiekunami dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan zapewnienia mu bezpieczeństwa, włączając w ten plan sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia (o ile będzie taka wola dziecka lub jego opiekunów).

6.      W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka samo nie jest krzywdzone przez rodziców/opiekunów, innych dorosłych bądź inne dzieci.

7.      W przypadku potwierdzenia takiej okoliczności należy podjąć interwencję także w

stosunku do tego dziecka.

Zagrożenie bezpośrednie

1.      W przypadku bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka w pierwszej kolejności należy powiadomić odpowiednie służby i podjąć działania zmierzające do usunięcia zagrożenia i udzielenia pomocy poszkodowanym, o ile jest ona potrzebna.

2.      W takiej sytuacji zgłoszenie o zagrożeniu powinno zawierać szczegóły dotyczące okoliczności zdarzenia i opis podjętych działań.

3.      Jeżeli zagrożenie nie wystąpiło, ale istnieje ryzyko jego wystąpienia interwencja jest przeprowadzana natychmiast. Zarząd podejmuje działania zmierzające do zapewnienia bezpieczeństwa dziecka i usunięcia wszelkich zagrożeń.

Naruszenie w środowisku rodzinnym

1.      Na skutek zgłoszenia naruszenia bezpieczeństwa dziecka w środowisku rodzinnym Interwencja obejmuje spotkanie z rodzicami/ opiekunami dziecka i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka.

2.      W przypadku, gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że rodzice lub opiekunowie prawni dziecka zaniedbują jego potrzeby z uwagi np. na złą sytuację materialną lub niewydolność wychowawczą środowiska rodzinnego należy poinformować właściwy organ.

Naruszenie stanowiące czyn zabroniony

Zgłoszenie dotyczące naruszenia bezpieczeństwa dziecka, które nosi znamiona czynu zabronionego przesyłane jest niezwłocznie Zarządowi Fundacji, który po zasięgnięciu opinii Koordynatora, przekazuje pozyskane informacje lub materiały odpowiednim organom ściągania (Policja) oraz informuje się niezwłocznie rodziców / opiekunów prawnych pokrzywdzonego dziecka.

XIV.           OSOBY I ORGANIZACJE KONTAKTOWE

W przypadku podejrzenia o dokonywanych nadużyciach zgłoszenia lub pomocy można szukać u następujących osób lub instytucji:

Koordynator Fundacji do spraw bezpieczeństwa dzieci : Cieślak Sylwia

Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka- telefon: 0 800 12 12 12 (numer bezpłatny)

Telefon dla rodziców, nauczycieli i innych osób pracujących z dziećmi oferujących poradnictwo prawne i psychologiczne w zakresie interwencji w przypadku podejrzenia 

XV. ZALECENIA I WYMOGI

1.      Celem Fundacji jest objęcie tworzonymi przez Fundację standardami drużyny oraz inne organizacje zapraszane do współpracy w celu propagowania i organizowania współzawodnictwa sportowego w koszykówce.

2.      Członkom Fundacji zaleca się opracowanie i wdrożenie wewnętrznych procedur w

zakresie ochrony dzieci.

3.      Fundacja opublikuje na stronie dokument – wzór standardów ochrony małoletnich - który każdy z członków Fundacji może odpowiednio zmodyfikować i przyjąć jako własny.

4.      Koordynator ds. bezpieczeństwa dzieci będzie wspomagał członków Fundacji w

dostosowaniu wprowadzanych przez nich standardów do SOM.

XVI.           MONITORING STOSOWANIA SOM

1.      Za przestrzeganie oraz aktualizację wszelkich procedur i dokumentacji wynikających z przyjętych Standardów Ochrony Małoletnich odpowiada Zarząd Fundacji.

2.      Koordynator ds. bezpieczeństwa jest odpowiedzialny za:

·         bieżące śledzenie zmian prawnych we wskazanym zakresie;

·         zbieranie i przekazywanie Zarządowi zaleceń związany z aktualizacją SOM.

XVII.         OBWIESZCZENIE SOM

1.      Standardy Ochrony Małoletnich wraz z załącznikami są udostępniane na

stronie internetowej Fundacji oraz przesyłane drogą elektroniczną:

a)      pracownikom oraz współpracownikom Fundacji;

b)      trenerom, członkom kadr oraz innym osobom, które Fundacja dopuszcza do zajęć z dziećmi.

2.      Każda z w/w osób jest zobowiązana do potwierdzenia otrzymania oraz zapoznania się

z SOM.

3.      Wszelkie zmiany SOM  będą ogłaszane w sposób określony w ust.1 .

Załącznik nr 1 Karta interwencji

Podpis Koordynatora